Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

AMERYKANIE POCHODZENIA HISZPAŃSKIEGO I MEKSYKAŃSKIEGO

Ta grupa Amerykanów jest bardzo zróżnicowana pod względem etnicznym i kulturowym. Chociaż wielu z nich ma korzenie w kulturze hiszpańskiej, to przodkowie większości wymieszali się z ludnością afrykańską i rdzennymi mieszkańcami Ameryki. Amerykanie pochodzenia hiszpańskiego stanowią co najmniej 6% społeczeństwa Stanów Zjednoczonych. Dokładna liczba nie jest znana z powodu sporej liczby „nie udokumentowanych cudzoziemców”, czyli nielegalnych imigrantów.

Grupa ta rozrasta się w szybkim tempie z dwóch powodów: 1) dużej liczby kobiet w wieku rozrodczym oraz 2) wysokiego wskaźnika legalnej i nielegalnej imigracji spowodowanej zarówno bliskością krajów Ameryki Łacińskiej, jak i znaczną liczbą rodzin hiszpańskiego pochodzenia, które zachęcają przyjaciół i krewnych do przyjazdu oraz ułatwiają im pierwsze kroki w nowym kraju. Prawdopodobnie w ciągu kilku następnych dziesięcioleci ta grupa mniejszościowa stanie się najliczniejsza wśród mniejszości, wyprzedzając nawet grupę Amerykanów pochodzenia afrykańskiego.

Chicanos to najliczniejsza grupa wśród Amerykanów pochodzenia hiszpańskiego, skoncentrowana głównie w rejonie południowo-zachodnim. Wielu Chicanos to potomkowie pierwszych osadników meksykańskich w Stanach Zjednoczonych, ale jest też sporo osób, które przybyły stosunkowo niedawno. Meksykanie uważani byli zawsze za źródło niedrogiej, łatwo dostępnej i licznej siły roboczej, szczególnie dla dużych farm na południowym zachodzie. Wielu z nich zostało robotnikami rolnymi. Mechanizacja rolnictwa zmniejszyła jednak zapotrzebowanie na robotników rolnych, w związku z czym Chicanos przenieśli się do miast, gdzie mieli większe możliwości znalezienia pracy.

Środowisko miejskie nie było jednak dla nich szczególnie przychylne. Wielu Chicanos żyje w gettach (barrios): ich dochód wynosi zaledwie dwie trzecie średniego dochodu białych. Jak zazwyczaj w slumsach, stosunkowo niewielu z nich może się kształcić i poprawić swój los (tylko około 25% Chicanos ukończyło szkołę średnią). Chicanos zachowują swój język oraz tożsamość etniczną i wywierają duży nacisk na wprowadzenie dwujęzycznego nauczania (w języku angielskim i hiszpańskim) w szkołach państwowych.

Portoryko zostało odstąpione Stanom Zjednoczonym w 1898 r., po wojnie hi- szpańsko-amerykańskiej, a w 1917 r. Portorykańczykom przyznano obywatelstwo Stanów Zjednoczonych. Niemal połowa tej dwumilionowej populacji mieszka w gettach „hiszpańskiego Harlemu” w Nowym Jorku. Oni również próbują zachować swój język oraz tożsamość etniczną, co w połączeniu z ciemną karnacją stanowi przyczynę licznych uprzedzeń oraz dyskryminacji w stosunku do nich.

Wielu Portorykańczyków w Stanach Zjednoczonych jest w trudnej sytuacji ekonomicznej. Średni dochód rodziny portorykańskiej wynosi połowę dochodu pozostałych Amerykanów. Duża część Portorykańczyków wracających do Portoryko po pobycie w Stanach Zjednoczonych zamierza odwiedzić ten kraj w przyszłości.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.