Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA KIERUNEK I WIELKOŚĆ TRANSFERU CZ. II

Elementami składowymi tych par mogą być litery, cyfry, sylaby bez sensu, słowa sensowne, figury geometryczne itd. Stopień podobieństwa tych elementów można zmieniać zgodnie ze wszystkimi uprzednio wymienionymi kryteriami. Możemy zmieniać zarówno podobieństwo bodźców, jak i reakcji. W materiale testowym mogą występować te same bodźce i inne reakcje niż w materiale początkowym. W obu materiałach mogą znajdować się te same reakcje, ale różne bodźce. Dopuszczalne jest również stosowanie w materiale testowym nowych bodźców i nowych reakcji.

Schemat na rys. 49 przedstawia wszelkie możliwe warianty w zakresie zmian stopnia podobieństwa reakcji i bodźców w obu materiałach – początkowym i testowym – przy zastosowaniu par elementów.

Podobieństwo bodźców w materiale początkowym i testowym. Wyniki badań wcześniejszych, w których nie analizowano czynności początkowej i testowej w terminach bodźców i reakcji, sugerowały, że im bardziej materiał testowy podobny jest do materiału, którego osoby badane uczyły się uprzednio, tym większy jest transfer. Wprowadzenie do badań empirycznych materiału złożonego z par elementów pozwoliło na bardziej precyzyjne określenie omawianej zależności. Zmieniając podobieństwo materiału początkowego do testowego zgodnie z pierwszym wariantem stwierdzono, że jeśli w materiale początkowym i testowym stosuje się te same reakcje, natomiast zmianie ulegają pierwsze człony par – bodźce, to występuje transfer pozytywny. Transfer pozostaje pozytywny przy wszelkich stopniach podobieństwa bodźców. Jest tym większy, im bardziej są do siebie podobne bodźce materiału początkowego i testowego. Ilustracją stwierdzonej zależności może być eksperyment Ellis (1966) przeprowadzony w czterech grupach osób badanych według następującego planu:

Wszystkie osoby badane uczyły się materiału początkowego – 8 par przymiotników. Materiał testowy, którego uczono się po 2 dniach, zawierał jako reakcje te same przymiotniki, co materiał początkowy. Bodźce zaś w dwóch grupach osób badanych były w różnym stopniu podobne do bodźców początkowych: bardzo podobne lub średnio podobne. Stopień podobieństwa ustalano według skali Haagena opisanej uprzednio. Uzyskane wyniki wskazują, że grupa, która w zadaniu testowym uczyła się reakcji opanowanych w materiale początkowym na bodźce w wysokim stopniu podobne do bodźców początkowych, uzyskała w pierwszej próbie zadania testowego 3,2 prawidłowych reakcji, podczas gdy grupa ucząca się starych reakcji na bodźce średnio podobne do początkowych uzyskała w tej samej próbie 1,4. V/ obu grupach stwierdzono wyniki wyższe niż w odpowiednich grupach kontrolnych, które osiągnęły jedynie 0,6 prawidłowych reakcji.

Bruce (1933), Hamilton (1943), McKinney (1933) i inni przeprowadzając badania, w których użyto różnego rodzaju materiału i zmieniano według różnych kryteriów podobieństwo bodźców materiału początkowego i testowego, stwierdzili wielokrotnie, że w toku uczenia się dawniej przyswojonych reakcji na nowe bodźce występuje transfer pozytywny, a jego wielkość maleje w miarę zmniejszania się podobieństwa bodźców.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.