Długość przerwy pomiędzy uczeniem się a pomiarem efektów

Inną zależnością, którą badało kilku badaczy, jest stopień występowania reminiscencji w zależności od długości przerwy, po której sprawdza się efekty uczenia się. Wyniki uzyskane w tych badaniach nie są zgodne. Ballard (1913) w pierwszych eksperymentach dotyczących reminiscencji sprawdzał zapamiętanie urywków wiersza po upływie 1, 2, 3, 4, 5, 6 dni. Wykazał on, że reminiscencja występuje w ciągu 6 dni. Po kilkunastu latach rezultaty te zcstały potwierdzone przez Williamsa (1926), który stosując sylaby bez sensu wykazał, że reminiscencja jest zjawiskiem długotrwałym, bo może występować jeszcze po tygodniu od wyuczenia się materiału. Również Magdsick (1936) na podstawie badań nad szczurami wyraża pogląd, że pamiętanie wyuczonego częściowo labiryntu może poprawiać się jeszcze po tygcdniu. Do podobnych wniosków upoważnia również eksperyment Meltona (1941), który stwierdził wzrost sprawności w wodzeniu rylcem po tarczy pursuimetru po 20-minutowej i 2-dniowej przerwie.

Odmienne wyniki, jakie otrzymał Ward (1937), wskazują, że reminiscencja w przypadku stosowania sylab bez sensu może wystąpić tylko w ciągu kilku minut po zaprzestaniu ćwiczenia. W eksperymencie tym badano zapamiętanie wyuczonej serii sylab bez sensu po 6, 30 sek., 2, 5, 10 i 20 minutach. Okazało się, że liczba zapamiętanych elementów wzrasta w ciągu pierwszej minuty, następnie utrzymuje się w ciągu 2 minut na tym samym poziomie, po czym zaczyna spadać. Wyniki zgodne z wynikami Warda uzyskał Hovland stosując pary sylab bez sensu oraz Bell (1942) posługując się labiryntem palcowym.

Długość przerwy pomiędzy uczeniem się a pomiarem efektów – kontynuacja

Trudno jest wyjaśnić brak zgodności pomiędzy otrzymanymi przez wymienionych badaczy wynikami dotyczącymi omawianej zależności. Można to przypisać różnicom pomiędzy osobami badanymi (osoby dorosłe i dzieci w różnym wieku), różnym materiałom stosowanym przy uczeniu się oraz stosowaniu różnej metody eksperymentalnej. Pożądane byłoby przeprowadzenie badań w sposób umożliwiający porównanie otrzymanych danych.

Podsumowując przedstawione wyniki badań nad reminiscencją musimy stwierdzić, że zajwisko to nie jest dostatecznie poznane. W wielu przypadkach brak jest zgodności pomiędzy danymi otrzymanymi przez różnych badaczy w badaniach nad wpływem poszczególnych czynników. Eksperymenty prowadzone są w różnych pod wieloma względami warunkach i dlatego prawdopodobnie często porównywalność wyników uzyskiwanych przez różnych autorów jest ograniczona. Niemniej już na ich podstawie można stwierdzić, że reminiscencja nie jest artefaktem. Występuje jednak w warunkach dość ograniczonych, gdy materiał nie jest wyuczony w wysokim stopniu, gdy jest szybko eksponowany. Ponadto pojawia się ona po uczeniu się skomasowanym. Uczenie się i zapamiętywanie stanowią podstawową działalność człowieka. Zapominanie, które normalnie nasila się w miarę upływu czasu, ogromnie utrudnia uczenie się i zapamiętywanie. Reminiscencja jest tym zjawiskiem, które wskazuje, że czas może raczej być czynnikiem pomocnym w zapamiętania niż utrudniającym je. Pcznanie warunków sprzyjających występowaniu reminiscencji może znacznie usprawnić naszą podstawową działalność i z tego już powodu zasługuje na uwagę i skłania do prowadzenia dalszych badań.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *