Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

Indywidualne wymagania odpowiadające indywidualnym właściwością

Jest rzeczą zrozumiałą, że otrzymane wyniki nie są ostateczne. Stąd też tylko na pierwszy rzut oka można wyciągnąć wniosek, że badani wykazali nietypowe i nieoczekiwane właściwości. I tak u Wasyla obserwuje się rzekomo powolne wdrażanie się do pracy. W danym wypadku można to jednak wytłumaczyć tym, że Wasyl uczył się w toku pracy, ponieważ majster niejednokrotnie ingerował w nią, poprawiał i ukierunkowywał jego ruchy. Wszystkie te momenty sprzyjały narastaniu tempa ruchów. Na zewnątrz wygląda to jednak na powolne wdrażanie się.

Obserwowany u Witalisa rozkład czasów powinien tłumaczyć się, mimo dodatkowych specjalnych przestawień, nowymi (i zawsze niepożądanymi przez niego) warunkami pracy – nową obrabiarką, do której przyzwyczajał się wolniej niż Wasyl. Ogólnie w warunkach eksperymentu przeprowadzanego w produkcji jest rzeczą trudną, a być może i niecelową, określanie i przewidywanie wszystkich przypadkowych przeszkód. W danym wypadku wystąpiły trwałe różnice indywidualne, przejawiające się w większej lub mniejszej mierze w dowolnej sytuacji, co zostało potwierdzone w rezultacie końcowym.

Statystyczna istotność różnic między badanymi wystąpiła na poziomie 0,05. Potwierdzona została także podstawowa hipoteza pracy – możliwość i konieczność kierowania kształtowaniem się indywidualnego stylu pracy.

Należy raz jeszcze zaznaczyć, że przedstawienie indywidualnych wymagań, odpowiadających indywidualnym właściwościom, miało na celu przyczynienie się do kształtowania indywidualnego stylu pracy na podstawowych etapach nauczania. Urzeczywistni się to tym szybciej, im bardziej zewnętrzna organizacja pracy będzie odpowiadała wewnętrznym możliwościom i indywidualnym właściwościom każdego ucznia. Oczywiście elementy uczniowskiego stylu pracy przejdą w przyszłości szereg zmian. Na początku nauczania styl ten kształtuje się jak gdyby w rozszerzonej formie i jest to zrozumiałe: uczniowie pracują przeważnie na ręcznie kierowanych obrabiarkach według normy czasowej przewyższającej 5 – 7-krotnie normę dorosłego robotnika, zaczynają pracę na niewielkich szybkościach.

W fabryce przy nowocześniejszych obrabiarkach chcąc nie chcąc będą musieli się douczać i uczyć nowych sposobów dzia- łania. Ten proces przyzwyczajania się i przyswajania prawdziwego roboczego miejsca będzie przebiegać tym prędzej i lżej, im precyzyjniejsza będzie organizacja indywidualnej pracy w początkach nauczania.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.