Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

METODY ROZPOZNAWANIA

Metoda rozpoznawania. Aczkolwiek wiele metod dotyczy rozpoznawania, tylko jedna jest tak nazywana. Metoda ta ma odległe tradycje, stosowana była już w przedostatnim dziesiątku ubiegłego stulecia. Pod- stawowy jej wariant przedstawia się następująco. Eksperymentator eksponuje kolejno szereg bodźców. Najczęściej (jednak niekoniecznie) są to obrazy wzrokowe. Po upływie określonego czasu następuje ekspozycja tych bodźców łącznie z innymi. Bodźce eksponowane są także pojedynczo, przy czym kolejność jch jest przypadkowa. Osoba badana odpowiada każdorazowo na pytanie, czy bodziec aktualnie przez nią spostrzegany był uprzednio eksponowany.

Liczba bodźców eksponowanych początkowo, jak i liczba nowych bodźców, z którymi eksponowane są one później w trakcie rozpoznawania, bywa zmienna. Zmienny jest również ich stosunek liczbowy, aczkolwiek najczęściej liczba nowych bodźców równa się liczbie bodźców dawnych. Różny bywa także stopień podobieństwa między bodźcami starymi a nowymi.

Sposób przedstawiania wyników uzyskiwanych za pomocą tej metody sprowadza się do wskaźników liczbowych. Uwzględnia się zarówno liczbę rozpoznań trafnych, jak i liczbę rozpoznań błędnych. Oblicza się najczęściej procent rozpoznań trafnych oraz procent rozpoznań błędnych i wynik przedstawia w postaci jednego wskaźnika liczbowego, który jest ich różnicą.

Obliczony w ten sposób wynik może wahać się w granicach od -100 do +100. Wynik -100 jest bardzo mało prawdopodobny. Oznaczałby on, że wszystkie odpowiedzi są nieprawidłowe, a uzyskałoby się go w tym przypadku, gdyby osoba badana twierdziła, że nie spostrzegała uprzednio żadnego z bodźców starych, natomiast spostrzegała wszystkie bodźce nowe. Przy większej liczbie prób i prawidłowym przebiegu eksperymentu osoby normalne nigdy nie uzyskują takiego wyniku.

Wynik +100 jako maksymalny oznacza, że wszystkie odpowiedzi były prawidłowe, czyli osoba badana twierdziła, że spostrzegała uprzednio wszystkie bodźce stare, natomiast nie spostrzegała żadnego z bodźców nowych. Tego rodzaju wynik uzyskuje się w badaniach szczególnie wtedy, gdy próby nie są trudne.

Wynik 0 można by uzyskać – w przypadku jednakowej liczby bodźców starych i nowych – gdyby osoba badana dała połowę odpowiedzi prawidłowych i połowę odpowiedzi błędnych. Taki wynik można otrzymać przy odpowiednio dużej liczbie prób w następstwie zgadywania. Również wtedy, gdyby osoba badana stale dawała jednakowe odpowiedzi, twierdząc, że wszystkie bodźce spostrzegała uprzednio lub że nie spostrzegała żadnego z nich, to wynik równałby się 0. Wynik ten oznacza, że osoba badana niczego nie nauczyła się i to, co spostrzegała, nie wpływa na jej odpowiedzi: albo zgaduje, albo zawsze daje odpowiedzi potakujące, albo zawsze zaprzecza. Aby uznać wynik za nieprzypadkowy, musi on być odpowiednio wyższy od 0.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.