Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

MUSICA LINGUA, CZYLI – MUSICA MEDICA W SZKOLNYM MUNDURKU

Podstawą każdego procesu nauczania jest pamięć, którą można, ze względu na różne sposoby funkcjonowania, podzielić na dwa systemy. Pierwszy z nich – to tak zwana pamięć deklaratywna albo inaczej – świadoma. Jest ona związana z wyrażeniem chęci czy też postawieniem sobie zadania nauczenia się czegoś: jakichś faktów historycznych, liczb, nazw czy słów. Drugi system pamięci – to pamięć niedeklaratywna, która towarzyszy faktom, nadając im zabarwienie emocjonalne.

Chcę zaznaczyć, że wprowadzony podział wcale nie oznacza jakiegoś definitywnego oddzielania obu systemów. Przeciwnie: między pamięcią deklaratywną a niedeklaratywną istnieje pewien, bardzo istotny dla procesu nauczania, związek. Dla jego zilustrowania posłużę się przykładem. Wyobraźmy sobie, że ktoś ze względu na różne okoliczności życiowe musiałby się nauczyć jakiegoś języka obcego, na przykład francuskiego. Nauka, a nawet samo zabranie się do niej przychodziłoby mu jednak z wielkim trudem, ponieważ jedyne skojarzenia, jakie ma z tym językiem, są przykre. Przypuśćmy, że w dzieciństwie rodzice zapisali go na kurs językowy, który był prowadzony przez surowego nauczyciela, a w czasie zajęć panowała bardzo napięta atmosfera. Rzecz jasna, że konieczność podjęcia nauki w dorosłym już życiu wywołuje utrwalone w dzieciństwie przykre skojarzenia. I tak, na skutek związanego z językiem francuskim negatywnego zabarwienia emocjonalnego, jakim została nasycona pamięć niedeklaratywna, następuje zablokowanie pamięci deklaratywnej, niezbędnej do ponownego podjęcia nauki.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.