Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

NIEDOROZWÓJ UMYSŁOWY

Termin oligofrenia, oznaczający niedorozwój umysłowy, wprowadzony został przez E. Kraepelina (1855-1926) obecnie używa się go na oznaczenie bardzo wczesnego zahamowania rozwoju. Zahamowanie to może nastąpić na skutek niepełnowartościowości komórek rozrodczych, niesprzyjających warunków rozwoju płodowego, przebytych w tym czasie procesów chorobowych, urazu porodowego, może też być następstwem choroby dziecka w pierwszych latach życia. Przyczyną oligofrenii mogą być: alkoholizm rodziców i kiła, a u dziecka przebyte zapalenie mózgu i opon mózgowych, krwotok mózgowy, uszkodzenie urazowe mózgu, zaburzenia odżywcze mózgu, toksoplazmoza (choroba zakaźna wywołana przez pierwotniaka — toksoplazmę, pasożytującego u ludzi i zwierząt), zaburzenia wewnątrzwydzielnicze itd. Oligofrenia nie jest, więc jednostką chorobową w ścisłym znaczeniu tych słów, lecz stanem zejściowym chorób o różnej etiologii i patogenezie (Bilikiewicz, 1973 Gilarowski, 1957). Niedorozwój umysłowy należy odróżniać od otępienia (dementia.) — upośledzenia rozwoju, pojawiającego się w późniejszych latach życia i mającego charakter postępujący. Okresowe zahamowanie rozwoju umysłowego, który z czasem wyrównuje się, nazywamy opóźnieniem. Nieznaczne obniżenie poziomu inteligencji, które nie jest jeszcze upośledzeniem, nazywa się ociężałością umysłową, nieco głębsze — stanem pogranicza normy i upośledzenia. Pogranicze normy i upośledzenia według nowej klasyfikacji bywa traktowane łącznie z ociężałością w celu ostrzejszego przeciwstawienia go wyraźnemu niedorozwojowi.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.