Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

Niektóre reguły stanowiące podstawę strategii nauczania

Na początku tego rozdziału zapoznaliśmy się z teorią zachowania przy omawianiu reguł wzmacniania. Teraz musimy przełożyć treść tych wcześniejszych rozważań na użyteczne zasady praktyczne. (Czy pamiętasz, czego dowiedzieliśmy się o transferotwórczej roli reguł ogólnych?) Kiedy sformułujemy już reguły praktyczne, będziemy mogli wykorzystać je za pośrednictwem strategii nauczania w naszym postępowaniu z klasą. Takie właśnie zadanie postawimy sobie w rozdziałach 9. 10.

Reguła nadrzędna: Reakcje wzmacniane utrwalają się, zaś reakcje niewzmacniane wygasają. Reguły proste:

– 1. Ponieważ niemal każdy bodziec może pełnić funkcję wzmocnienia, zachowanie Twoich uczniów powie Ci, czy zastosowane przez Ciebie bodźce rzeczywiście działają wzmacniająco.

– 2. W zasadzie powinieneś stosować wzmocnienie natychmiast po pojawieniu się właściwej reakcji.

– 3. Stosuj tylko taką dawkę wzmocnienia, jaka jest niezbędna do tego, żeby zadanie zostało wykonane. Utrzymuj swoich uczniów w stanie „niedosytu”.

– 4. Z początku wzmacniaj każdą właściwą reakcję. Stopniowo przechodź do wzmacniania sporadycznego.

– 5. Jeśli jest to konieczne do wywołania pierwszych reakcji, zastosuj bodźce wzmacniające typu pierwotnego, namacalnego i wewnętrznego. Przejdź możliwie jak najszybciej do wzmocnień typu wtórnego, nienamacalnego i wewnętrznego (przeżycie sukcesu). Uważaj jednak, by zmiana ta nie nastąpiła zbyt gwałtownie, bo uczeń może „odpaść”.

– 6. Wzmacniaj tylko reakcje prawidłowe. Powstrzymuj się od wzmacniania reakcji niewłaściwych.

– 7. Nie próbuj zmienić zachowania swoich uczniów od pierwszego razu. Trzymaj się procedury modelowania: nastaw się na zmiany stopniowe.

– 8. Twoja funkcja polega na dobrym nauczaniu. Nie próbuj się w niej wyręczać „workiem prezentów”. Bez względu na to, jaką obierzesz metodę, musisz tak zorganizować proces dydaktyczny, by spełnione były warunki uczenia się.

Reguła nadrzędna: Reakcje karane podlegają tłumieniu, co pozwala organizmowi uniknąć kary lub uciec przed nią. Do tej pory nie poznaliśmy ani jednej reguły stosowania w sytuacjach szkolnych bodźców awersyjnych, czyli kar. Na pewno jednak zależy Ci na wnikliwym zrozumieniu potencjalnego wpływu kary na przebieg uczenia się i na samego ucznia. Chociaż kara może mieć w tym zakresie wpływ pozytywny, fakt, że bywa powszechnie i nader często stosowana niewłaściwie, świadczy o naszej ignorancji wobec tego pojęcia. Dyskusja jaką przeprowadzimy w rozdziale 10. dostarczy nam informacji niezbędnych do sformułowania reguł prostych podporządkowanych przytoczonej wyżej regule nadrzędnej.

Teraz jesteśmy już należycie przygotowani do tego, aby zająć się obmyślaniem pozytywnych strategii utrzymywania uwagi naszych uczniów. W części I interesowały nas w zasadzie zagadnienia poznawcze, a więc treść i proces nauczania i uczenia się. W części II skupimy się raczej na emocjonalnych problemach kierowania zachowaniem klasy. Inaczej mówiąc, w centrum naszej uwagi znajdzie się teraz to, czy uczniowie uczestniczą w lekcji, czy właściwie reagują na dobrze przemyślany proces nauczania i czy doceniają korzyści płynące z uczenia się.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.