Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

Osłabienie więzi emocjonalnych w rodzinie

B. Zazzo traktuje konflikty młodzieży z rodzicami jako integralną część szerszego zjawiska – konfliktu pokoleń. Według tej autorki, „niektóre trudności w znalezieniu porozumienia z rodzicami nie noszą charakteru przypadkowego, lecz są przejawem pewnego systemu. Badani generalizują przeżywane trudności, włączając rodziców do pokolenia, które jest im wrogie” (s. 294 – 295). Do sprawy tej powrócimy za chwilę.

M. Kozakiewicz zwraca uwagę na jeszcze jeden aspekt tego zagadnienia. Szybkie tempo przemian przemysłowo-technicznych i idących w ślad za nimi zmian kulturalno-obyczajowych sprawia, że rodzice właśnie nie są w stanie nadążyć za tymi zmianami. „Kłopot w tej dziedzinie polega więc nie tylko na tym, że młodzież rozwija się zbyt szybko i o wiele szybciej niż dawniej, ale i na tym, że w pewnym (nie biologicznym) sensie znacznie szybciej «starzeją się rodzice, których świat wyprzedza nieraz już w wieku lat 40, kiedy dawniej działo się to dopiero w wieku lat 60 czy 70” (Kozakiewicz, 1970, s. 82).

Osłabienie więzi emocjonalnych w rodzinie stanowi naturalną konsekwencję obniżenia autorytetu rodzicielskiego oraz częstych konfliktów i nieporozumień między rodzicami i dziećmi. Objawia się to m.in. w unikaniu towarzystwa rodziców, odtrącaniu objawów czułości ze strony rodziców, zamykaniu się w sobie, sztywności, obojętności na kłopoty i cierpienia rodziców, odmawianiu im pomocy w ciężkich sytuacjach itp. Często się zdarza, że zachowanie dorastających jest pełne sprzeczności. W pewnych sytuacjach okazują rodzicom daleko idące względy, w innych całkowicie się odwracają. Tego rodzaju postawa dorastających często wprowadza rodziców w błąd. Uważają oni, że dzieci nie potrzebują ich uczucia i również odwracają się od nich. Prowadzi to w sposób nieunikniony do dystansu uczuciowego, który może pociągać za sobą niepożądane konsekwencje w postaci całkowitego odejścia psychicznego dorastających. W rzeczywistości bowiem sprawa przedstawia się zupełnie inaczej. Młodzież nie traci w tym okresie potrzeby miłości rodzicielskiej. Przeciwnie, zawsze potrzebuje oparcia i. dowodów tej miłości. Na tle zachwianej równowagi nerwowej i emocjonalnej, w obliczu ciągle nowych problemów, młodzieży bardzo potrzeba pewności, że jest przez rodziców akceptowana, że może zawsze liczyć na ich zrozumienie i pomoc. Wzmaga to poczucie bezpieczeństwa i rozładowuje napięcia emocjonalne, tak często towarzyszące młodzieży w tym okresie w różnych okolicznościach.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.