Psychologia społeczna i historyczny punkt widzenia

A jak się przedstawia sprawa od strony psychologii społecznej? Wysuwa się tu najprzód historyczny punkt widzenia. Przecież „psychologia narodu”, „psychologia tłumu” to są właśnie początki psychologii społecznej, która, jak wynika z przytoczonych tytułów, za przedmiot swoich badań wzięła właśnie pewne formy zrzeszeń ludzkich. Czy słuszną i możliwą byłoby rzeczą odebrać teraz psychologom te tematy i przekazać je – dajmy na to – socjologom? Wprawdzie niektórzy przedstawiciele psychologii społecznej, jak np. wspomniany już Klineberg, stojąc zasadniczo na stanowisku, iż przedmiotem psychologii są indywidua społeczne, starają się usprawiedliwić, dlaczego w napisanych przez siebie podręcznikach psychologii społecznej interesują się też różnymi formami zbiorowości, takimi jak tłum itd. Klineberg usprawiedliwia swoje zainteresowanie tłumem w ten sposób, iż rzekomo tłum przestaje być właściwie zróżnicowaną formacją społeczną, a uczestnicy tłumu upodabniają się do siebie tak, jak gdyby nie działała wielość jednostek, lecz jeden człowiek. Jest to oczywiście argument sztuczny, nie zmieniający faktu objęcia przez psychologię społeczną także życia zbiorowego. I kiedy jedni psychologowie społeczni usprawiedliwiają się, gdy przechodzą w swoich poszukiwaniach na teren zjawisk grupowych, inni nie mają tego rodzaju Skrupułów. Jest faktem, iż zakres zjawisk objętych przez niektóre współczesne podręczniki psychologii społecznej nie różni się zasadniczo od zakresu przeciętnego podręcznika socjologii. Różnica pomiędzy psychologią społeczną a socjologią, jeśli chodzi o zakres fenomenów, wydaje się tu całkowicie zatarta.

Czytaj dalej Psychologia społeczna i historyczny punkt widzenia

Test Powtarzania Cyfr – dalszy opis

Ogólny wynik badania oblicza się jako sumę cyfr powtórzonych prawidłowo wprost i wspak. Przeciętna ocena dla młodego dórosłego człowieka wynosi 13 (7 cyfr wprost i 6 wspak). Wechsler uważa, iż test ten (o wskaźniku maksymalnym 9 wprost i 8 wspak) daje ocenę ogólnych zdolności umysłowych człowieka. Wykonanie testu może być jednak utrudnione przez uczucie niepokoju. Wysokie wyniki uzyskane w tym teście towarzyszą zwykle wysokim wynikom w testach inteligencji ogólnej, które nie zawierają zadań, wymagających dobrej pamięci bezpośredniej. Wiele innych testów pozwala na lepszą ocenę inteligencji ogólnej. Niektórzy ludzie posiadają specjalne zdolności do tego rodzaju zapamiętywania, ale nawet wybitnie dobra pamięć nie wiąże się z wybitną inteligencją ogólną.

Czytaj dalej Test Powtarzania Cyfr – dalszy opis

STATUS W SOCJOLOGII CZ. II

Istnieją także statusy osiągane, które zależą od jakości, na które jednostka ma pewien wpływ. Status małżeński (mąż, żona) i zawodowy (hydraulik), a także status w grupach nieformalnych (przyjaciel, przewodniczący klubu) jest funkcją indywidualnego wyboru, choć ograniczenia społeczne mogą skutecznie zmniejszać liczbę opcji dostępnych danej osobie.

Czytaj dalej STATUS W SOCJOLOGII CZ. II

INNE DOLEGLIWOŚCI WIEKU PODESZŁEGO, CZYLI – MÓJ PRZYJACIEL KSIĄDZ

Ojca Benedykta poznałem dzięki jego artykułowi. Dotyczył on historii chorału gregoriańskiego, którym interesowałem się z uwagi na jego niezwykłe właściwości terapeutyczne. Postanowiłem skontaktować się z tym człowiekiem, który jako specjalista (ojciec Benedykt jest bowiem dyrygentem chóru w jednym z większych klasztorów w Szwajcarii i profesorem w dwóch wyższych uczelniach) mógł pogłębić moja wiedzę o tym rodzaju śpiewu. Fascynujące w czasie tego spotkania było to, czego – dzieląc się swoimi doświadczeniami związanymi z chorałem gregoriańskim – dowiedzieliśmy się od siebie: ja – o jego znaczeniu liturgicznym, ojciec Benedykt zaś – o terapeutycznym. Owo wspólne zainteresowanie stało się zaczątkiem naszej przyjaźni.

Czytaj dalej INNE DOLEGLIWOŚCI WIEKU PODESZŁEGO, CZYLI – MÓJ PRZYJACIEL KSIĄDZ

Cechy zdolnościowe i temperamentalne – ciąg dalszy

Cattell starał się ustalić ogólne cechy osobowości przeprowadzając odrębne badania, w których dokonywał analizy czynnikowej, wykorzystując wszystkie wymienione wyżej źródła danych, przy założeniu, że gdyby z nich wszystkich wyłoniły się te same cechy źródłowe, stanowiłoby to dostatecznie silny dowód, iż cechy źródłowe są prawdziwymi funkcjonalnymi jednostkami, a nie jedynie artefaktami metody. Wyniki jakichś 20 czy 30 analiz czynnikowych przeprowadzonych przez Cattella i jego współpracowników w ciągu kilku ostatnich dziesięcioleci prowadzą do wniosku, że podobną strukturę czynnikową uzyskuje się z ocen zachowania i z danych kwestionariuszowych, natomiast analiza wyników testów obiektywnych przynosi na ogół czynniki raczej odmienne. Badania te objęły różne grupy wieku (dorosłych, młodzież, dzieci) i różne kraje (Stany Zjednoczone, Wielką Brytanię, Australię, Nową Zelandię, Francję, Włochy, Niemcy, Meksyk, Brazylię, Argentynę, Indie i Japonię), tak że czynniki te prawdopodobnie odznaczają się pewną uniwersalnością. Należy zwrócić uwagę na fakt, że inni badacze stosując nieco odmienne procedury, uzyskali inne zbiory powtarzalnych czynników w dziedzinie osobowości (Guilford i Zimmerman, 1956: Norman, 1963: Comrey i Jamison, 1966), lecz jeśli nawet czynniki Cattella stanowią tylko jeden z wielu zbiorów wymiarów, jakie mogą służyć do opisu osobowości, to są one przynajmniej tym zbiorem, wokół którego zgromadzono znaczną ilość danych empirycznych.

Czytaj dalej Cechy zdolnościowe i temperamentalne – ciąg dalszy

Uniformizacja przebiegu rozwoju człowieka

Czas trwania życia dzieli się na fazy, z których każda jest względnie autonomiczną częścią całej struktury czasowej. Każdą fazę określa się w kategoriach specyficznego problemu życiowego, który stanowi temat tej fazy i nadaje jej swoiste znaczenie. Tak więc temat pierwszej fazy życia koncentruje się wokół jedzenia i spania. Później odkrywane są możliwości, jakie stwarza środowisko, a także istniejące w nim związki i prawidłowości. W pierwszej części tej fazy dziecko nie zdaje sobie sprawy z niezależnej natury środowiska i traktuje je w sposób arbitralny i nierealistyczny. Stara się zmusić środowisko, by było tym, czym ono chce. Wkrótce jednak dziecko uświadamia sobie braki tego sposobu podejścia i stopniowo uczy się dostosowywać do obiektywnych właściwości środowiska.

Czytaj dalej Uniformizacja przebiegu rozwoju człowieka

Czego wymaga efektywne nauczanie?

Właściwa struktura doświadczeń z zakresu uczenia się jest kwestią zarówno potencjalnej logiczności czy wewnętrznego zorganizowania, tzn. zrozumiałości samego doświadczenia (lub materiału), jak i odpowiedniej pod względem treści i zorganizowania struktury wiedzy ucznia – stanu jego gotowości (Ausubel, 1966). Właściwie dobrane i właściwie zorganizowane doświadczenia spełniają obydwa te warunki (Hunt, 1961).

Czytaj dalej Czego wymaga efektywne nauczanie?

TERAPIA WIBRACYJNO-AKUSTYCZNA A LĘK

Badano czterech chłopców lekko upośledzonych umysłowo w wieku 18-20 lat od 15 lutego do 20 kwietnia 2000 r. trzy razy w tygodniu, po 30-45 minut. Przetworniki były umieszczone na wewnętrznej stronie nadgarstków. Zastosowano kwestionariusz „Skala Jawnego Niepokoju” J. Taylor – przetłumaczony przez M. Choynowskiego – oraz „Skalę Osobowości” opracowaną przez Pracownię Psychometryczną PAN. Rezultaty po zastosowaniu Musica Medica:

Czytaj dalej TERAPIA WIBRACYJNO-AKUSTYCZNA A LĘK