Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

Praca nad wytwarzaniem nawyków

Uwaga uczniów aktywizuje się także wtedy, gdy uwzględnia się i wykorzystuje w procesie nauczania ich zainteresowania i wiąże nowy materiał z dawnymi ich wiadomościami nawykami i doświadczeniami. Materiał nauczania łatwo przyswajają sobie wtedy, gdy ma on elementy nowości, pobudzające ich zainteresowania i gdy jednocześnie całość materiału nie jest całkiem obca. Różne metody aktywizowania i utrzymywania trwałej uwagi dzieci sprzyjają rozwojowi uwagi dowolnej i zwiększają jej pojemność. W ścisłym zaś związku ze zwiększeniem się pojem- mości uwagi doskonali się spostrzegawczość dzieci. Pojemność uwagi rozwija się wówczas, gdy: 1) podany materiał jest zrozumiały, 2) ma wyraźną formę i jest dobrze zgrupowany, 3) gdy warunki obserwacji, są sprzyjające, tzn. gdy obserwacja oparta jest na konkretnym, pokazie, a przedmioty są dobrze oświetlone i znajdują się w niewielkiej odległości od dziecka.

W toku stosowania różnych metod i sposobów aktywizowania uwagi dzieci tworzy się u nich i umacnia nawyk uważania, który staje się cechą charakteru i ujawnia się wtedy, gdy wymagają tego warunki uczenia się. Znaczenie tego nawyku, uwarunkowanego powstaniem odpowiedniego stereotypu w wyższej czynności nerwowej jest ogromne, nawyk ten bowiem zmniejsza wysiłek wkładany w organizowanie i utrzymanie uwagi.

W pracy nad wytwarzaniem nawyków uważania należy uwzględniać indywidualne właściwości dzieci. Dziecko mało aktywne, o zwolnionym tempie pracy, wymaga aktywizowania i zachęty, zaszczepiania wiary we własne siły. Przed jednostkami zdolnymi i aktywnymi dobrze jest w porę stawiać dodatkowe zadania i polecenia, aby aktywność ich skierowywać w każdej chwili na pracę. Dzieci o uwadze chwiejnej .wymagają stałej, natężonej opieki i czuwania rodziców w domu, a nauczyciela w szkole. Prowadzenie jakiejkolwiek grupy dzieci wymaga w zbiorowym nauczaniu i wychowaniu stałego dzielenia uwagi i opieki między wszystkich jej członków. W szczególności nauczyciele i wychowawcy w instytucjach wychowawczych muszą dbać o to, aby wszystkie dzieci przyswoiły sobie określoną wiedzę i aby wszystkie wykształciły w sobie pożądane cechy charakteru. Muszą więc sami mieć uwagę bardzo podzielną.

Tę właściwość rzadko posiada uwaga dzieci. Jest ona nabywana raczej w okresie młodości i w wieku dojrzałym, kiedy to szereg skomplikowanych sytuacji życiowych, szkolnych lub zawodowych wymaga bądź działania rozprzestrzenionego na szeroki odcinek rzeczywistości, bądź równoczesnego niemal wykonywania wielu czynności.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.