Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

PSYCHOPATOLOGIA WIEKU DOJRZAŁEGO

Psychopatologia procesu starzenia się bada choroby psychiczne wieku dojrzałego na równi ze specyficznymi zjawiskami późnej starości (2-6). W tym rozdziale zajmiemy się charakterem i zasięgiem chorób psychicznych wieku dojrzałego, w następnym natomiast – okresu starości.

Przyczyną starzenia się człowieka jest akumulacja zmian degeneratywnych i patologicznych w układzie biologicznym, który decyduje o zachowaniu się. Częstość chorób psychicznych osiąga swój szczyt w wieku starczym. Większość z nich związana jest pośrednio lub bezpośrednio z patologicznymi procesami zachodzącymi w tkance i naczyniach krwionośnych mózgu. Choroby psychiczne starości to poważny problem, który narasta w miarę zwiększania się odsetka ludzi starych w społeczeństwie, jednakże ludzie dojrzali po- datni są na choroby psychiczne w każdym okresie życia (por. rozdz. I, tabele 6, 7, 8).

Przy wielu chorobach psychicznych nie potrafimy jeszcze obecnie określić ściśle zmian organicznych i procesów z nimi związanych. Nie wiemy, które odbiegające od normy zjawiska psychiczne, spowodowane uszkodzeniem mózgu lub zaburzeniami w przemianie materii bądź działalności hormonów, są dziedziczne, a które są związane z wiekiem. Stress psychologiczny może przyśpieszyć chorobę psychiczną u osób, które mają predyspozycje w tym zakresie. Z tego powodu w praktyce psychiatrycznej rozróżnia się dwie szerokie kategorie zaburzeń: zaburzenia czynnościowe i zaburzenia organiczne. Przy zaburzeniach organicznych można drogą pośrednią lub bezpośrednią ustalić określoną chorobę, uszkodzenie lub złe funkcjonowanie organizmu, a w szczególności mózgu, np. z powodu guza czy zatrucia. W zaburzeniach funkcjonalnych nie można wykryć takich przyczyn. Zaburzenia czynnościowe mogą mieć zatem podłoże organiczne, którego nie daje się ustalić z powodu niedoskonałości obecnie stosowanych metod. Mogą one powstawać również w wyniku złego przystosowania się, w postaci histerycznego porażenia, paranoi lub stanów lękowych, jednak poglądy na etiologię tych zjawisk nie są jednoznaczne. Psychiatrzy zdają sobie sprawę, że podział na choroby organiczne i czynnościowe nie jest ścisły, jednak mimo swej niedoskonałości jest on przydatny do stawiania diagnoz. W szpitalach psychiatrycznych wśród pacjentów powyżej lat 60 prawdopodobnie połowa cierpi na zaburzenia funkcjonalne, np. psychozy afektywne lub parafrenię: nieco mniej niż połowa to ludzie z organicznymi chorobami mózgu (np. psychozą starczą, miażdżycą): tylko niewielki procent wykazuje ostre zaburzenia psychiczne.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.