Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

Silne napięcie w rodzinie dziecka chorego na raka

Od momentu zaistnienia choroby dziecka następuje zbliżenie w relacjach małżeńskich („choroba dziecka zacieśniła więzi między nami”)- Rodzice mają jednocześnie głębokie poczucie bezradności wobec choroby. Ojciec lęka się nawrotu choroby dziecka, jak również niepokoi się o własne zdrowie. Czuje się też winny z powodu choroby dziecka („czasami obwiniam się za chorobę”). Obciążenie jest tak duże, że ojciec, ujawniając potrzebę opieki i chęć rezygnacji z odpowiedzialności za rodzinę, chciałby powrócić do okresu, gdy był małym dzieckiem. Matka przeżywa koszmary senne. Pojawiające się konflikty ujawniają zarzut matki wobec ojca braku stanowczości i konsekwencji („rozkleja się, czasami jest bezradny”). Lęk przed śmiercią dziecka powoduje większą niż dotąd troskę o nie, dlatego rodzice dziecku choremu okazują więcej uczuć oraz stawiają mu mniejsze wymagania („zdrowsze ma większe wymagania”).

Lęk przed nawrotem choroby przeżywa również dziecko zdrowe („często boję się, że brat może umrzeć”). Lęk ten jest potęgowany przez fakt, że zdrowe rodzeństwo obwinia się za chorobę („to moja wina, że brat jest chory”). Jednak by złagodzić w sobie poczucie winy za chorobę rodzeństwa, zdrowe rodzeństwo chciałoby, aby choroba „przeszła” na nie.

Odczuwając silne napięcie panujące w rodzinie dziecko chore także jest wewnętrznie napięte, przeżywa wiele konfliktów. Dotyczą one niemożności uczenia się w szkole powszechnej (ma nauczanie indywidualne), braku kontaktów w grupie rówieśniczej. Wobec rodziców ujawnia silne napięcie i tendencję do agresji, za co zresztą ma poczucie winy. Rodzina jest przede wszystkim zdana na siebie. Okazywane wsparcie i pomoc są ograniczone, małe – i to zarówno ze strony dalszej rodziny, jak i przyjaciół.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.