Stadia rozwoju

W ciągu pierwszych pięciu lat życia dziecko przechodzi przez kilka dynamicznie zróżnicowanych stadiów, po czym przez okres pięciu lub sześciu lat – okres latencji – dynamika staje się mniej lub bardziej ustabilizowana. Z nadejściem wieku dojrzewania dynamika rozwoju ponownie się wzmaga, a następnie stopniowo maleje, w miarę jak dorastający chłopiec czy dziewczyna wkraczają w wiek dojrzały. Według Freuda kilka pierwszych lat życia ma decydujące znaczenie dla ukształtowania osobowości.

Każde stadium rozwoju w pierwszych pięciu latach życia jest określone w kategoriach sposobu reagowania pewnej strefy ciała. W pierwszym stadium, które trwa mniej więcej rok, głównym obszarem dynamicznej aktywności są usta. Po tym oralnym stadium następuje rozwój kateksji i antykateksji związanych z funkcjami wydalania, zwany stadium analnym. Trwa ono przez drugi rok życia, a po nim następuje stadium falliczne, w którym narządy płciowe stają się głównymi strefami erogenicznymi. Stadia te – oralne, analne i falliczne – zwane są stadiami pregenitalnymi. Następnie dziecko wkracza w długotrwały okres latencji, z dynamicznego punktu widzenia określany jako „spokojne lata”. W ciągu tego okresu impulsy są zwykle utrzymywane w stanie wyparcia. Dynamiczne ożywienie okresu dorastania reaktywuje impulsy pregenitalne: jeśli zostaną one odpowiednio przemieszczone i wysublimowane przez ego, to dana osoba wkracza w ostatnie stadium dojrzałości, stadium genitalne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *