Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

SYMPATIA, NAŚLADOWNICTWO I SUGESTIA CZ. II

I.P. Pawłów i jego szkoła wykazali, że mechanizm powyżej opisany, zwany mechanizmem tworzenia odruchów warunkowych, jest podstawowym mechanizmem wyższej czynności nerwowej, a więc i życia psychicznego zwierząt i ludzi, a tworzenie się takich uwarunkowanych powiązań w odpowiednich sytuacjach jest podstawowym prawem życia psychicznego. Prawo to zdaniem wielu przedstawicieli szkoły Pawłowa wystarcza w zasadzie do wytłumaczenia całości życia psychicznego.

Każdy, kto zapoznał się z tak zwanymi prawami asocjacji, wie, iż głównym prawem asocjacyjnym jest prawo kojarzenia (asocjacji) przez styczność czasową. Jeżeli dwa jakieś zjawiska czy procesy psychiczne zetkną się ze sobą czasowo (u tej samej osoby), to wytwarza się pomiędzy nimi więź asocjacyjna, która sprawia, że kiedy ‚później zjawi się jedno z tych zjawisk, to wtedy odnowi się także współistniejące z nim dawniej zjawisko drugie. Z psychologii ogólnej jest dalej wiadomo, iż prawo to znajduje szerokie zastosowanie przy tłumaczeniu procesów psychicznych.

Stosunek prawa kojarzenia przez styczność czasową do prawa tworzenia się odruchó’w warunkowych nie jest całkowicie wyklarowany przez psychologię współczesną h Niewątpliwie idzie tu o rzeczy pokrewne, a nawet w szerokim zakresie identyczne. Nie bez racji wielu psychologów podkreśla, że opisany powyżej mechanizm tworzenia nowego powiązania bodźca lz reakcją przy tworzeniu odruchu warunkowego można tłumaczyć kojarzeniem przez styczność czasową. Bodziec B, który początkowo sam przez się nie wywoływał reakcji R, skojarzył się w warunkach eksperymentu z występującym równocześnie bodźcem A, a pośrednio także z reakcją R, i z tej racji uzyskuje zdolność wywoływania reakcji R. Wobec powyższego pokrewieństwa bardzo wielu autorów używa terminów „kojarzenie” (asocjacja) i „warunkowanie” (kon- dycjonowanie) w sposób zamienny, traktując oba mechanizmy jako w gruncie rzeczy identyczne. Przy tym jedni sprowadzają kojarzenie dc tworzenia odruchów warunkowych, a drudzy odwrotnie – odruchy warunkowe do kojarzenia przez styczność czasową. W rezultacie operują więc terminem jednym mając na myśli zasadniczy mechanizm życia psychicznego, który teoretycznie może być ujęty już to jako tworzenie odruchu warunkowego, już to jako kojarzenie przez styczność czasową. Otóż do tego właśnie podstawowego, powszechnego prawa warunkowania czy kojarzenia usiłują psychologowie społeczni dzisiejszej doby, w swej większości, sprowadzić zjawiska sympatii, naśladownictwa i sugestii. Przejdziemy teraz do przeglądu tych zjawisk zaczynając od sympatii.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.