Dobry psycholog z Gdynii. Fachowa pomoc psychologiczna. Sprawdź sam!

ZABURZENIA DYNAMIKI PROCESÓW NERWOWYCH

Rozróżnienie nerwic specyficznie ludzkich pozostaje w związku z typologią, wydzieleniem dwu skrajnych typów: artysty i myśliciela. Hi s t e r i a występuje najczęściej u ludzi typu artysty —gdy przewagę ma pierwszy układ sygnałów: jej cechą charakterystyczną jest — poza patologiczną przewagą, pierwszego układu sygnałów nad drugim — przewaga czynności podkorowych nad korowymi, co wyraża się w chorobliwym fantazjowaniu, niepohamowanej uczuciowości, popędliwości i słabości hamulców wewnętrznych. Objawy te łączą się z głębokim zakłóceniem równowagi nerwowej i integracji osobowości.

Psychastenią spotyka się najczęściej u typu myśliciela — u ludzi z przewagą drugiego układu sygnałów Cechuje ją — poza patologiczną przewagą drugiego układu sygnałów nad pierwszym — przewaga czynności korowych nad podkorowymi. Dla psychastenika charakterystyczna jest wzmożona skłonność do rozważań, często całkowicie bezpłodnych, słabość instynktów i popędów, ubóstwo reakcji uczuciowych, ograniczonych mnogością hamulców, często zupełnie zbędnych.

W leczeniu dużą rolę przywiązywał Pawłów do odpoczynku oraz właściwego dozowania środków farmakologicznych (podane w niewłaściwej ilości wywołują rezultaty niezamierzone). Ponadto wielokrotnie wskazywał on (na podstawie obserwacji prowadzonych na zwierzętach), co zasługuje w kontekście interesującego nas zagadnienia na specjalne podkreślenie, że osłabione procesy nerwowe wzmagają się w pewnych przypadkach pod wpływem ćwiczenia (Iwanow-Smolenski, 1951).

Autorzy zajmujący się czynnościowymi zaburzeniami nerwowymi występującymi u dzieci często wymieniają jako najbardziej charakterystyczną cechę tych zaburzeń — niewspółmier- ność między bodźcem a reakcją w zachowaniu. Dziecko nerwrowe (określenie to często używane jest nie tylko w języku, potocznym, ale’ i w publikacjach popularnonaukowych) reaguje na bodźce zbyt silnie albo zbyt słabo. Do objawów zalicza się: zaburzenia snu, lęki, nadmierną ruchliwość, nieopanowanie, drażliwość, łatwe uleganie nastrojom, wybujałą fantazję, a także zbytnią powolność, apatię i wiele innych. Z badań prowadzonych metodami odruchowo-warunkowymi wynika, że najczęściej spotykane postacie tzw. nerwowości dziecięcej są w głównej mierze zaburzeniami równowagi podstawowych procesów nerwowych: pobudzenia i hamowania. Spośród nerwic wyróżnianych w szkole Pawłowa są one najbardziej pokrewne stanom neurastenii.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.